Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/10152 K.2015/11555

Davacı-karşı davalı Y.. Ş.. vekili Avukat Hakan tarafından, davalı-karşı davacı D.. I.. aleyhine 03/09/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 18/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Asıl dava ile birleşen dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl dava ve birleşen dava yönünden görevsizlik kararı verilmiş; hüküm asıl davanın davacısı tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl davada davacı, davalının görevden ayrılmasından sonra kendisine mobing uygulandığından bahisle şirketin üst yönetimine davalı tarafça şikayet edildiğini, bunun üzerine hakkında inceleme başladığını, şirkette itibarının bozulduğunu, kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat talep etmiştir.

Birleşen davada ise davacı, davacının kendisine mobing uyguladığını belirterek manevi tazminat talep etmiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davalara bakmaya İş Mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Görev, belli bir davaya, o yerdeki (il, ilçe) mahkemelerden hangisi tarafından bakılacağını belirtir. Açık kanun hükmü ile özel mahkemelerde görüleceği belirtilmemiş davalara genel mahkemelerce bakılır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesinde belirtildiği üzere, iş mahkemeleri İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevlidirler. Yukarıdaki düzenleme uyarınca, bir davanın iş davası olması için, tarafların iş kanununa tabi işçi ve işveren olması ve aralarındaki uyuşmazlığın hizmet sözleşmesinden veya İş Kanunu'na dayanan bir hak iddiasından kaynaklanmış olması gerekir.

Yine, 2821 sayılı Sendikalar Kanunundan, 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'ndan doğan uyuşmazlıklara, 5510 sayılı Kanun'un 101. maddesi uyarınca Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'ndan doğan uyuşmazlıklara iş mahkemelerinde bakılır. Bunların dışında bazı özel kanunlardaki düzenlemelerlede iş mahkemeleri görevli kılınmıştır (1479 sayılı Bağ-Kur Kanunu m. 70; 4857 İş Kanunu m. 20/1; 854 sayılı Deniz İş Kanunu m. 46 gibi).

Eldeki uyuşmazlıkların temelinin Medeni Kanun'un 24 ve 25. maddeleri ile Borçlar Kanunu'nun 58. maddesinde düzenlenen kişilik haklarına saldırıya ilişkin olduğu ve haksız fiil teşkil ettiği anlaşılmış olup bu uyuşmazlıkların görüm ve çözümünde genel mahkemeler görevlidir. Mahkemece bu husus gözönüne alınmaksızın İş Mahkemesi görevli kabul edilerek, yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş; hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.