Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/10299 K.2017/893

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 10/12/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi ve karşı davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından karşı davalı ... aleyhine 13/01/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, davalı ... Erarslan yönünden husumetten reddine, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Tarafların asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacı ...’ın tüm, davacı-karşı davalı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

b) Davacı-karşı davalı ...’ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Asıl dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı ve haksız şikayet nedeni ile uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Karşı dava ise, mezhep farklılığı nedeniyle amiri konumunda olan komutanın kendisine keyfi ve kötü muamelede bulunduğundan bahisle, uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davada davalı-karşı davacı ...’a yönelik manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, davalı-karşı davacı ... yönelik manevi tazminat isteminin ise husumet yokluğu nedeniyle reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı-karşı davalı, Komutanlığında batarya komutanı ve davalı ...’ın da aynı bataryada uzman çavuş olarak görev yaptığını, davalıya askeri mevzuat çerçevesinde 5 gün oda hapsi cezası vermesinden sonra, davalı ...’ın kendisinin mezhep ayrımcılığı yaptığını iddia ederek Başbakanlık İletişim Merkezine şikayetlerde bulunduğunu, ve pek çok internet sitesinde hakkında mezhep ayrımcılığı yaptığı yönünde asılsız haberler yayınlandığını, konu ile ilgili olarak soru önergesi verildiğini, ayrıca 28/08/2013 tarihli yer alan haberin davalı ... asılsız beyanları üzerine yapıldığını belirterek, her iki davalıdan manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Karşı davada davalı-karşı davacılar ise asıl davanın reddini savunarak, gazete ve internet haberlerini kendilerinin yaptırmadıklarını, mezhep ayrımcılığı yapılarak psikolojik baskı uygulanması nedeniyle bu haberleri yalanlama gereği de duymadıklarını, davacının psikolojik baskıları nedeniyle manevi zarara uğradıklarını belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Mahkemece, asıl davada davalı-karşı davacı ...’a yönelik manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, davalı-karşı davacı ... yönelik manevi tazminat isteminin ise husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Asıl dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile tazminat istemine ilişkin olup, yer alan haberde açık bir şekilde "...... iletişim kurarak yaşadıklarını anlattı" ifadesine yer verilmesi ve genel olarak haberin içeriği de dikkate alındığında, davalı ... husumet düştüğü ve bu nedenle işin esasına girilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, olaya uygun düşmeyen gerekçe ile davanın husumet yönünden reddedilmiş olması doğru olmayıp, kararın bozulması gerekmiştir.

2) Tarafların karşı davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Karşı davada mahkemece, taraflar arasında husumet oluştuktan sonra davacı-karşı davalının davalı-karşı davacı ...’a karşı üstü olması sebebiyle yetkilerini kullanırken aralarındaki husumetten etkilenerek farklı davranmış olduğundan ve davalı-karşı -davacı ... da eşi ...’dan etkilendiğinden bahisle, davalı-karşı davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup, dava o kurum aleyhine açılmalıdır. Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan sorumluluk hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması, zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda, batarya komutanı olarak görev yapan davalının, görevi sırasında ve görevinden dolayı zarara sebebiyet verdiği ileri sürülmektedir. Anayasa'nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 13/1. maddesi gereğince davalı komutana husumet yöneltilemez. Davanın idari yargı yerinde ve idareye karşı açılması gerekir.

Mahkemece, açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, karşı davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esası incelenerek karar verilmesi doğru olmayıp, kararın bozulması gerekmiştir.