Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/10603 K.2015/11942

Davacı N.. Y.. tarafından, davalılar H.. B.. ve diğerleri aleyhine 25/02/2015 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yargı yolu nedeniyle görevsizliğine dair verilen 22/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalı H.. B..'na yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının, diğer davalılar M.. Y.., A.. T.. ve Ö.. B..'a yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu nedeniyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, bahçesindeki zeytin ağaçlarının, Hatay Büyükşehir Belediyesi bünyesinde çalışan davalıların ihmalinden dolayı çıkan yangın neticesinde yok olduğunu belirterek davalılardan maddi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy.K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda, davacı, davalı belediyenin işçileri olan ve kamu görevlisi sıfatı taşıyan gerçek kişi davalılar M.. Y.., A.. T.. ve Ö.. B..'ın ihmalinden dolayı zarara uğradığını iddia etmiştir. Anayasa'nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası'nın 13/1. maddesi gereğince davanın idari yargı yerinde ve idareye karşı açılması gerekir. Davalı gerçek kişilere husumet yöneltilemez.

Mahkemece, davanın gerçek kişi davalılar yönünden husumet yokluğu nedeniyle red kararı verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile yargı yolu nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi yerinde görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.