KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/10628 E., 2015/9802 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 02/02/2015
- Numarası
- 2014/707-2015/67
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Davacı M.. U.. vekili Avukat Enis tarafından, davalı A.. B.. aleyhine 16/09/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu nedeniyle davanın reddine dair verilen 02/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Dava, yol kusuru nedeniyle araçta meydana gelen hasarın tazminine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; karar delillerin toplanma aşamasından önce verildiğinden bahisle vekalet ücretinin yarısına hükmedilmesi gerektiğine ilişkin olarak davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7. maddesi 1. fıkrasında “Görevsizlik veya yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına, ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar karar verilmesi durumunda tarifede yazılan ücretin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra karar verilmesi durumunda tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti, ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarı geçemez.” hükmü uyarınca mahkemece vekalet ücretinin 750,00 TL takdiri gerekirken, davalı yararına fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Ancak bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK’un 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/10628, K. 2015/9802, 14 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama