KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/10774 E., 2015/11227 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ekim 2015
- Mahkemesi
- İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 22/04/2014
- Numarası
- 2012/212-2014/314
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Davacı E.. V.. tarafından, davalı A.. A.. aleyhine 17/04/2012 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde bulunmayan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-)Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, itirazın iptali ve icra-inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
İİK'nın 67/2. maddesinde. "Bu davada borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse borçlu; takibinde haksız ve kötü niyetli görülürse alacaklı; diğer tarafın talebi üzerine iki tarafın durumuna, davanın ve hükmolunan şeyin tahammülüne göre, red veya hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edilir." denilerek takibinde haksız ve kötü niyetli olan alacaklının diğer tarafın talebi üzerine tazminata mahkum edileceği belirtilmiştir.
Dosya kapsamından, davacının icra takibine konu ettiği senetteki imzanın kendisine ait olduğunun anlaşılmasına göre davacı kötüniyetli olarak icra takibi yaptığından, davalının talebinin bulunduğu da gözetilerek anılan madde gereğince alacaklının kötüniyet tazminatına mahkum edilmemiş olması doğru değildir. Karar bu yönden bozulmalıdır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/10774, K. 2015/11227, 12 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama