KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/10869 E., 2015/11183 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Elazığ 4. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 09/10/2014
- Numarası
- 2013/695-2014/452
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Davacı T.. M.. vekili Avukat Şehnaz tarafından, davalı G. İnş. Malz. Nak. Hiz. Taah. Mad. Gıd. Konf. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 21/12/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyizine gelince,
Dava alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğinden, davacının davalıya uygulanan idari para cezasının tahsilini ve %20’den az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep ettiği, davanın alacak davası olarak açılıp, mahkemece alacağın davalıdan tahsiline ve inkâr tazminatına hükmedildiği anlaşılmaktadır. Dava, alacak istemine ilişkin olup davalının inkâr tazminatı ile sorumlu tutulmasına yasal olanak bulunmamaktadır.
Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek davalının icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK 438. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/10869, K. 2015/11183, 12 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama