Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/11134 K.2015/12614

Davacılar G.. E.. ve diğeri vekili Avukat Bekir tarafından, davalılar S.. B.. ve diğeri aleyhine 16/01/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu bakımından davanın usulden reddine dair verilen 21/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacıların S.. B..na yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların, davalı E.. M..ne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu yönünden davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, özürlü olmadığı halde çocuklarına Gölcük Devlet Hastanesi tarafından özürlü olduğu yönünde rapor verildiğini iddia ederek davalılardan maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Mahkemece, davanın idari yargıda görülmesi gerektiği belirtilerek davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz. Davalı E.. M.. özel bir öğretim kurumu olup ona karşı idari yargıda dava açılması mümkün değildir. Mahkemece asliye hukuk veya tüketici mahkemesi olarak mı davaya bakılması gerektiği hususu değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.