Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/1129 K.2015/3000

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat Elvan tarafından, davalılar R.. A.. ve diğerleri aleyhine 08/05/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 2330 sayılı Kanun uyarınca rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; gerekçeli kararın davalı R.. A..'ın mernis adresine tebliğ edildiği, adı geçen davalı tarafından temyiz dilekçesi sunulduğu ve temyiz dilekçesinde mernis adresinden başka bir adresin tebligat adresi olarak bildirildiği, mahkemece temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için davalının mernis adresine muhtıra gönderildiği, süresinde başvuru olmaması üzerine ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ve ek kararın da davalının yine mernis adresine tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesine göre; tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. 10/2. maddesine göre ise; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri (mernis) adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.

Davalı R.. A.. tarafından sunulan temyiz dilekçesinde tebligat adresi bildirilmiş olduğuna göre; adı geçenin bilinen en son adresi, temyiz dilekçesinde yazılı olan bu adrestir. Muhtıranın ve ek kararın bilinen en son adrese tebliğe çıkartılmaksızın, davalının mernis adresine tebliğ edilmiş olması doğru değildir. Davalının temyiz dilekçesinde bildirdiği adresine muhtıra gönderilerek sonucuna göre müteakip işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.