Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/11335 K.2015/12916

HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 326

HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 332

"İçtihat Metni" Davacı A.. S.. vekili Avukat N.. tarafından, davalı T.. B.. aleyhine 18/08/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyizine gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece,davacının talep etmiş olduğu tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu konuda karar verilmemiş olması olması usul ve yasaya aykırıdır.

Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/2. maddesi gereğince "davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez" hükmü gözetilerek davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi yanlış ve kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilmesi gerekmiştir.