Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/12057 K.2017/8227

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 22/04/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalıların zimmet eylemi nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; kooperatifte görevli olan davalıların kooperatiften ayni ve nakdi kredi kullanmayan 46 kooperatif ortağı adına sahte senet, fatura, depo çıkış ve teslim fişi düzenlemek ve söz konusu senet ve belgelerle kredi kullanan ortaklar adına sahte imza atmak suretiyle ayni ve nakdi kredi kullandıklarının tespit edildiğini ve davalılar hakkında 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 62. maddesi delaletiyle zimmet suçundan ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/122 esas sayılı dava dosyasında ceza davası açıldığını, yapılan yargılama sonunda mahkumiyetlerine karar verildiğini belirterek, kooperatifın uğradığı zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; uyuşmazlığa İş Mahkemesi sıfatıyla bakılarak istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5521 sayılı İş mahkemeleri Kanunu 1. maddesinde iş mahkemelerinin görev alanı İş Kanunu'na göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden kaynaklanan veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan uyuşmazlıkların çözümü olarak tanımlanmıştır. Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce yargılamanın her aşamasında re’sen ele alınması gereken bir husustur. Eldeki uyuşmazlığın temelinin haksız fiilden kaynaklanması ve taraflar arasında işçi işveren ilişkisinin bulunmadığının belirgin olması karşısında; uyuşmazlığın çözümünde görevli mahkemenin genel görevli Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gözetilerek, davanın İş Mahkemesi sıfatı ile bakılıp sonuçlandırılması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.