Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/12905 K.2015/14759

Davacılar E.. Ç.. ve diğerleri vekili Avukat D.. K.. tarafından, davalılar D.. M.. ve diğerleri aleyhine 30/07/2010 (asıl) ve 29/03/2013 (birleşen) gününde verilen dilekçeler ile asıl davada maddi, birleşen davada manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; asıl davada mahkemenin görevsizliğine, birleşen davada davalı D.. M.. yönünden mahkemenin görevsizliğine, davalı R...

Ş.. yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/06/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı R.. Ş.. vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/12/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacılar vekili Avukat P.. S.. ile karşı taraftan davalılardan D.. M.. vekili Avukat P.. N.. geldiler. Diğer davalı şirket adına gelen olmadı.

Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların diğer temyiz itirazına gelince;

Asıl dava taksirle ölüme neden olmadan kaynaklı maddi tazminat, birleşen dava aynı sebebe dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davada mahkemenin görevsizliğine, birleşen davada davalı D.. M.. yönünden mahkemenin görevsizliğine, davalı R.. Ş.. yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalı R.. Ş.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kendi adına asaleten, davacılar Medine, A.. ve Y.. adına velayeten E.. Ç.. tarafından açılmış, mahkemece tüm davacılar yararına manevi tazminata hükmedilmiştir. Ancak davacılardan Y.. Ç.. yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı yönünden lehine vekalet ücreti takdir edilmemiştir. Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının H.. 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.