Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/12943 K.2017/4956

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/04/2014 gününde verilen dilekçe ile hakaret eylemine dayalı kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen 25/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, hakaret eylemi nedeniyle kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı; davalının cep telefonuyla mesaj göndermek suretiyle hakaret ederek kişilik haklarına saldırdığını, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/108 esas sayılı dosyasında yargılanarak ceza aldığını belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacı ile kız kardeşi ...’nın tanışarak nişanlandığını, kız kardeşini yemeğe götürmek bahanesiyle evden aldığını, ancak ormanlık alana götürerek tecavüz ettiğini, bu sebeple evlilik tarihinin öne alındığını, kız kardeşinin psikolojik sorunlar yaşadığını ve epilepsi hastalığına yakalandığını, evlendikten sonra davacının darp ve saldırılarına maruz kaldığını, babasının tecavüz olayını öğrendikten sonra hastaneye kaldırıldığını, ceza mahkemesinde hakkında haksız tahrik uygulandığını, dosyadaki mevcut bilgi ve belgelere göre davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece;

ceza dosyasını, davalı tarafın savunmasını, mesaj çözüm tutanağını ve tüm dosya kapsamını dikkate alarak; davalının kişilik haklarına saldırıda bulunması nedeniyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

TBK 58. maddesi (818 sayılı BK 49. maddesi) hükmüne göre de kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır.

Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak gösterilmelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır.

Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; eylemin oluş biçimi, tarafların konumu, olay tarihi, olayın gelişim şekli, davalı hakkında ceza yargılamasında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında, davacı yararına hüküm altına alınan tazminat miktarı fazla olup daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.