KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/13706 E., 2015/13772 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Espiye Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 26/06/2015
- Numarası
- 2012/298-2015/234
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Davacı E.. M.. vekili Avukat Sezen tarafından, davalı A.. B.. aleyhine 08/06/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, orman yasasına muhalefetten kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalının ormanlık alanda açma yaptığını iddia ederek zararın tazmini isteminde bulunmuştur.
Davalı, ormanlık alandan ağaç kesmediğini, taşınmazın kendisine dedesinden kaldığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden ceza dosyası içinde bulunan E.. M..nün 12/03/2012 tarihli yazısında; suça konu yerin kadastro çalışmaları sırasında kısmen A.. B.. adına tespit gördüğünün belirtildiği anlaşılmaktadır. Ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda ise orman mühendisi bilirkişi davalının eyleminin bir kısmının işgal ve faydalanma kapsamında, (1120 m²'lik alana karşılık gelen bir kısmının ise açma suçu işlenen alan) olduğu belirtilmiştir.
Şu halde mahkemece, sadece açma yapılan alan için tazminata hükmedilmesi gerekirken, işgal ve faydalanma kapsamında kalan kısım için de bu kısmın davalı adına tapu kaydına tespit görmüş olması da gözardı edilerek tazminata hükmedilmesi doğru olmamış, bu durum bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/13706, K. 2015/13772, 30 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama