KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/14779 E., 2016/1693 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat .. tarafından, davalı ... aleyhine 22/01/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları ile reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazlarıan gelince;
Dava, rücuen alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı taraf davalı ...'ın, .. askerlik hizmetini yaparken, olay tarihinde sigara içmek için nöbetini izinsiz olarak arkadaşına devrettiği, o sırada iki başçavuşun kendisine müdahale etmesiyle aralarında çıkan tartışma sonucunda silahı ile .. öldürdüğü ve olaya müdahale etmek isteyen.. ve jandarma er .. yaraladığı, sonuçta idarece .. kararı gereği ölenlerin yakınlarına ve yaralılara tazminat ödendiğini iddia ederek, ödenen bedelin davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur,
Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, rücuen alacak miktarından takdiren %25 oranında indirim yapılarak asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davaya konu olayda; her ne kadar idare de nöbet görevi verirken davalının psikolojik durumunu gözeterek bir değerlendirme yapmadığı için kusurlu ise de olayın oluş şekli ve gelişimi, davalının eyleminin ağırlığı ile meydana gelen zarar hep birlikte değerlendirildiğinde davalı yararına yapılan hakkaniyet indirimi oranı fazla olmuş, bu durum, kararın bozulmasını gerektirmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/14779, K. 2016/1693, 15 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama