Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/1574 K.2015/1541

Davacı Hazine vekili Avukat Eser tarafından, davalılar R.. Ö.. vd aleyhine 13/08/2007 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı R.. Ö.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı Maliye Hazinesi tarafından davalılar R.. Ö.. ve Y.. B.. aleyhine açılan rücuen tazminat istemli davada, yerel mahkemece istemin kabulüne dair verilen 29/02/2012 tarih ve 2007/401 Esas ve 2012/175 Karar sayılı ilam, davalı Y.. B.. vekili tarafından temyiz edilmekle, dairemizin 2013/6810 Esas ve 2014/3537 Karar sayılı ilamı ile “eylem ile zarar arasında illiyet bağı kurulamadığı” gerekçesiyle istemin tümden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek davalı Y.. B.. yararına bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, bozma ilamından sonra yapılan ilk oturumda, diğer davalı R.. Ö..’e, 29/02/2012 tarih ve 2007/401 Esas ve 2012/175 Karar sayılı mahkeme kararının, davalı Y.. B.. vekilinin aynı zamanda davalı R.. Ö..’in de vekili olduğu düşünülerek 05/02/2013 tarihinde sehven tebliğ edildiği bunun dışında davalı R..

Ö..’e karar tebliğine ilişkin herhangi bir işlemin yapılmadığı tespit edilerek anılan mahkeme kararının yeniden tebliğ edilmesine karar verildiği, kararın davalı R.. Ö..’e 11/12/2014 tarihinde dosyadaki adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, harçlandırılmış temyiz dilekçesinin ise 22/12/2014 tarihinde verildiği anlaşılmakla süresinde verilen temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra davalı R..

Ö.. yönünden dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile dava dışı İsmet İmat'a ödenmek zorunda kalınan tazminatın olayın sorumlularından rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar, davalı R.. Ö.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalı R.. Ö..’in Van/Çatak’da astsubay olarak görev yaptığı süre içinde bir köy korucusundan aldığı el bombasını uzun süre dolabında sakladıktan sonra diğer davalı astsubay Y.. B..’e verdiği, Y.. B..’ün el bombasını oyuncak olduğunu söyleyerek astsubay Şahin Çetin’e verdiği, Şahin Çetin’in oyuncak sandığı bombanın pimini çekmesi sonucu hayatını kaybettiği ve birden fazla kişinin yaralanmasına neden olduğu anlaşılmaktadır.

Konuyla ilgili olarak Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7. Kolordu Komutanlığı’nın 2006/355-2006/464 Esas sayılı dosyasında yargılanan sanık R.. Ö.. hakkında, ruhsatsız el bombası bulundurmak, büyük zararlar veren emre itaatsizlikte ısrar suçlarından yapılan yargılama sonunda, emre itaatsizlikte ısrar suçundan mahkumiyet, ruhsatsız el bombası bulundurmak suçundan beraat kararı verildiği , Askeri Yargıtay 2. Dairesinin 07/07/2004 gün ve 2004/130-923 Esas-Karar sayılı ilamında, ölüm ve yaralanmaların Şahin Çetin’in el bombasının pimi çekerek patlatması eylemi sonucu gerçekleştiği belirtilmiştir, davalı R.. Ö..'in ölüm ve yaralama olayları ile ilgili herhangi bir fiilinden söz edilmemiştir.

Borçlar Yasası'nın 53. (TBK 74) maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır.

Yukarıda incelenen ceza davası dosyasında, davalı R.. Ö..'in eylemi ruhsatsız el bombası bulundurmak suçu olarak saptanmış olup, ruhsatsız el bombası bulundurmak eylemi ile ölüm ve yaralanma olayı arasında uygun nedensellik bağı kurulamadığından büyük zararlar veren emre itaatsizlik suçundan beraat etmiştir.

Şu durumda ceza mahkemesinde belirlenen maddi vakıa, kararın kesinleşmesi ile hukuk hakimi yönünden de bağlayıcı hale geldiğinden, davacının dava dışı İsmet İmat'ın yaralanması nedeni ile ödemek zorunda kaldığı tazminatı yaralanma ile eylem arasında uygun nedensellik bağı kurulmadığından adı geçen davalı yönünden istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.