Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/16111 K.2017/6205

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...

aleyhine 28/03/2011 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçeli karar davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre tebliğ edilmiş ise de yapılan tebligat geçerli değildir.

Şöyle ki;

Davalı adına gerekçeli karar tebliğine ilişkin tebligat parçasında “Muhatap tevziat saatlerinde işte olduğundan evrak Piremir Mahalle Muhtarı ...’a tebliğ edilerek 2 no’lu ihbar 25/06/2015 tarihinde kapısına yapıştırıldı. Üst komşusuna haber verildi. Komşusu isim ve imzadan imtina etti” şeklinde açıklama bulunmaktadır.

Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre yapılan tebligatlarda, muhatabın geçici olarak adresten ayrıldığının bildirilmesi halinde bildirimi yapan komşusunun kim olduğunun açık bir şekilde belirtilmesi ve imzasının alınması gerektiği, aksine bir durumda yapılan tebligatın geçerli olmadığı, benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22/12/2004 tarihli, 12-765 esas, 730 sayılı kararında ifade edilmiştir.

Dolayısıyla davalı adına Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre yapıldığı anlaşılan gerekçeli karar tebliği usulüne uygun değildir.

Bu durumda davalı adına gerekçeli kararın usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.