Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/16422 K.2016/7818

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/10/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyizine gelince,

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının ...Hastanesinde çalışırken, 4958 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu' nun 17/5. maddesine göre kendisine yapılan döner sermaye ek ödemelerinden eksik gelir vergisi ve damga vergisi hesaplanarak tevkifat yapıldığının, Muhasebat Başkontrolörü ... tarafından düzenlenen 25/02/2009 tarih ve 89/İR.2/3 sayılı inceleme raporu ve vergi denetmen - müfettiş raporları ile tespit edilip davalı adına idarece ödendiğini belirterek ödenen bedelin iadesini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının döner sermaye ek ödemelerinden eksik gelir vergisi ve damga vergisi hesaplanarak tevkifat yapıldığı ve 6111 sayılı yasa uyarınca yapılandırılmaya gidilerek davalının sorumlu olduğu 4.444,11 TL'nin davacı idare tarafından ödendiği, davacının ödediği bu miktar için davalıya rücu hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamında, davalının eksik vergi ödenmesinde kastının bulunmaması, bilgisi olması halinde süresinde Vergi Mahkemesinde iptali için başvuruda bulunabilecek olması, verginin yasal itiraz yollarına gidilmeden uzlaşma yoluyla ödenmesi karşısında, 818 sayılı BK m. 43-44 (6098 sayılı TBK m.51-52) gereğince hükmedilecek tazminat miktarından uygun bir indirim yapılması gerekirken mahkemece bu yönün değerlendirilmemiş olması doğru görülmemiş ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.