Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/16503 K.2016/7153

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/03/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödendiği iddia edilen tellaliye harcının iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, feshedilen ilk ihale nedeniyle yatırdığı tellaliye harcının iadesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, yasa gereği hizmet verildiğini bu nedenle tahsilatta bir usulsüzlük olmadığını belirterek istemin reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ihalenin feshinde davacının bir kusuru olmadığı gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmiştir.

Tellaliye harcı, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 67. maddesinde düzenlenmiş olup gerçek veya tüzel kişiler tarafından her ne suretle olursa olsun her çeşit menkul ve gayrimenkul mal ve mahsul satışı tellallık harcına tabidir. İhalenin feshedilmesi halinde tellaliye harcının iade edileceği konusunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Somut olayda davalı, ihale sırasında tellaliye hizmeti yürütmüştür. Bu hizmetinin gereği olarak da tellaliye ücreti almıştır. İhalenin feshedilmiş olması bu hizmetin yapılmadığı sonucunu doğurmaz.

Şu halde; yapılan hizmet karşılığı olarak tellaliye harcının ödenmesinde bir usulsüzlük olmayıp, davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.