Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/174 K.2015/1612

Davacılar M.. E.. vdl vekili Avukat Altan tarafından, davalı E.. M.. ve diğeri aleyhine 29/07/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/04/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılardan E..

M.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 17/02/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılardan asil M.. E.. ve vekili Avukat Altan geldiler, karşı taraftan davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi.

Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan E.. M..'nün tüm, davacıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılardan E.. M.. tarafından temyiz olunmuştur.

Dava dilekçesinde, davacılardan M.. E..'nun 06/12/2003 tarihinde meydana gelen olayda zehirlenmeye maruz kaldığı; bu nedenle açılan maddi ve manevi tazminat istemli davanın, Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 09/11/2010 gün ve 2010/206-472 sayılı dosyasında hükme bağlanarak kesinleştiği; ancak, dava konusu olay nedeniyle zararlandırıcı durumun halen devam ettiği; yeni ameliyatlar yapıldığı; bedensel zararın artarak gelişim gösterdiği;buna bağlı olarak, bedensel bütünlükte ilk davada değerlendirilmeyen zararların meydana geldiği; tedavi masrafları yapıldığı; davacı M.. E.. ile diğer davacıların manevi zarar gördüğü ileri sürülerek, maddi ve manevi tazminat istemlerinde bulunulmuştur.

Mahkemece, dava konusu yapılan olguların 06/12/2003 günündeki eylem ile nedensellik bağının varlığı; davacı M.. E..'nun sürekli iş göremezlik durumunun olmadığı;geçici işgöremezlik ve tedavi giderlerinden kaynaklanan zararlarının mevcut bulunduğu saptanmış; maddi tazminat istemi kısmen kabul edilmiş; manevi tazminat talepleri ise, ilk davada hüküm altına alınması nedeniyle, manevi tazminatın tekliği ve bölünemezliği ilkesi gerekçe gösterilmek suretiyle reddedilmiştir.

Dava konusu yapılan olguların, zararlandırıcı olay ile nedensellik ilişkisinin mevcudiyeti mahkemenin de kabulündedir. Davacı M.. E..'nun, ilk davanın açıldığı günden sonra 31/12/2007-09/01/2008; 25/03/2008-01/04/2008; 10/08/2011; 21/09/2011 ve 18/10/2011 tarihlerinde tedavi gördüğü, ameliyat olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Şu durumda, haksız eylemden kaynaklanan zararlı sonuç bakımından gelişen durumun söz konusu olduğu açıktır. Davacılar da, bu nedenle yeniden manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davaların tarafları aynı olmakla birlikte, dayanılan maddi olgular (vakıalar) anlamında dava sebepleri bir olmadığı gibi; dava konusu (talep sonucu) da aynı değildir. Bu nedenle, kesin hükümden söz edilemez.

Diğer yandan, gelişen duruma bağlı olarak; tek bir haksız eylemin doğurduğu farklı sonuçlar nedeniyle ve birbirinden bağımsız olarak manevi tazminat talep edilmiştir. Şu durumda, manevi tazminatın tekliği ve bölünemezliği ilkesinin uygulanması da mümkün değildir.

Tüm bu nedenlerle, davacıların manevi tazminat istemleri değerlendirilmeli; davacılardan M.. E.. ile anne ve kardeşi olan diğer davacılar yararına uygun bir miktar manevi tazminat takdir edilmelidir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.