KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/1863 E., 2015/3089 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2015
- Mahkemesi
- Hassa Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 22/05/2013
- Numarası
- 2010/126-2013/197
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma
Davacılar M.. B.. ve diğerleri vekili Avukat Abdurrahman tarafından, davalı DSİ Genel Müdürlüğü aleyhine 31/05/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız işgal nedeniyle maddi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davalı idarenin, dava konusu taşınmazlar hakkında kamulaştırma kararı aldığı; kararın, tapu kayıtlarına şerh edildiği; ancak, daha sonra kamulaştırma işleminde vazgeçildiği; bu süreç içerisinde, taşınmazlardan yararlanılamadığı ileri sürülerek istemde bulunulmuştur.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava tarihinden itibaren beş yıl geriye dönük olarak ürün kaybı zararı hesaplanmış; mahkemece, taleple bağlı kalındığı belirtilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiştir.
Dosya kapsamından, kamulaştırma şerhinin 09/11/2005 tarihinde tapu kayıtlarına işlendiği ve 02/10/2007 tarihinde de kaldırıldığı anlaşılmaktadır. Davacılar, bu dönem dışında taşınmazların kullanılmasına engel olunduğunu kanıtlayamamıştır. Şu durumda, belirtilen tarihler arasındaki zarar miktarının hesaplanması ve ona göre hüküm kurulması gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/1863, K. 2015/3089, 16 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama