Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/1884 K.2016/581

Davacı T..Ş. .vekili Avukat H..D..tarafından, davalı A.. Ş.. aleyhine 13/03/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, haksız eylem nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.. T..’nin 12. maddesi uyarınca; tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Bu hüküm uyarınca davacı yararına davanın kabul edilen miktarı gözetilerek nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

3-Davalı yönünden ise; reddedilen miktar üzerinden, tarifenin 12. maddesi hükmüne göre davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki; yukarıda (2) ve (3) nolu bentler de açıklanan yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı H.. K..'na eklenen ".. " atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H..K..'nun 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilmesi gerekmiştir.