Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/193 K.2015/3271

Davacı Ö.. K.. vekili Avukat Selçuk tarafından, davalı A. Yapı İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 19/04/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı; Güneysu İlçe Jandarma Komutanlığı lojmanına yapılan 6 araç kapasiteli otaparkın yıkılmasından dolayı aracında meydana gelen zararın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ise, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalı şirketin %20 kusurunun olduğu kabul edilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinde; eldeki davanın ilk aşamada davalı şirketle birlikte Bayındırlık ve İskan Bakanlığı aleyhine de açıldığı,davalı yüklenici şirket tarafından yapılan ve lojmana ait yıkılan otoparkta bulunan araç nedeniyle, davacının zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istediği, mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen kararın, Dairemizin 14/05/2012 tarih, 2011/5201 esas ve 2014/8482 karar sayılı ilamı ile, Bakanlık yönünden İdari Yargı'da dava açılması gerektiği belirtilerek görev yönünden bozulduğu,

davalı şirket yönünden ise alınan bilirkişi raporu ile zararının nedeninin denetime elverecek şekilde ortaya konmaması nedeniyle bozma kararı verildiği, bozma kararı sonrasında alınan bilirkişi raporunda ise kusur oranlarının muhtemel yatay itki ve olumsuz proje uygulanması nedenine dayalı olarak paylaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda; eldeki davanın müşterek ve müteselsil sorumluluğa dayanılarak açıldığı ve davacının da dava konusu olayda herhangi bir kusurunun varlığı iddia ve ispat edilemediğine göre davacının zararının tamamına hükmedilmesi gerekirken bir kısmına hükmedilmesi doğru olmadığı gibi diğer davalı Bayındırlık Bakanlığı yönünden de yargı yolu yönünden görevsizlik kararı verilmiş olması nazara alınarak tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla hüküm verilmemiş olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.