KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/2408 E., 2015/4228 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Nisan 2015
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı Maliye Hazinesi'ne izafeten İçişleri Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/07/2013 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanundan kaynaklanan rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, görevi sırasında yaralanan polis memuruna 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Yasa gereğince ödenen tazminatın haksız eylem sorumlusundan rücu'en tahsili istemine ilişkindir.
Yerel mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; davalı hakkında yapılan ceza yargılaması sonucunda polise direnmek suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmaktadır.
Eldeki davada polis memuru İsmail Konyalı'nın yaralanması nedeniyle ödenen tazminatın rucuen tahsili istenmektedir.
Ceza dosyası kapsamında bulunan bilgi ve belgelerden davalı ...'in tazminat ödenen polis memurunu yaraladığı yönünde delil bulunmamaktadır.
Yaralanan polis memurunun soruşturma sırasındaki ifadesinde, yaralanmasına neden olan kişinin davalının yanında bulunan ... adlı kişi olduğunu beyan ettiği ve ... hakkında polise görevi yaptırmamak için direnme suçundan yapılan soruşturma sonunda, Savcılık tarafından verilen takipsizlik kararında, yaralanan polis memurunun ...'u etkisiz hale getirmeye çalışırken yere düşmesi sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığının ifade edilmesi karşısında, dava dışı polis memurunun yaralanmasına davalının sebep olmadığı anlaşılmaktadır.
Davacı idare tarafından davalının tazminata konu eylemi gerçekleştirdiği başka bir delil ile de ispatlanamamıştır.
Şu halde davalın yaralanma eyleminden sorumlu tutulması mümkün değildir. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/2408, K. 2015/4228, 6 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama