Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/3729 K.2016/2941

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 30/01/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılar tarafından yürütülen....-....içme suyu hattı inşaat çalışması sırasında gerekli önlemlerin alınmaması nedeniyle, davacıya ait mobilya atölyesini su bastığı ve mobilyalarında zarar oluştuğunu iddia ederek, uğranılan zararının davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı idare, kendilerinin olayla bir bağlantısı olmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dosyadaki bilirkişi raporu esas alınarak istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu zarar, kamu hizmeti niteliğindeki idari faaliyetlerin yürütülmesi sırasında meydana gelmiş olup idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunduğundan ödetilmesi isteği 11/02/1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının 2. bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluşturmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu 2. maddesi gereği de talep bir tam yargı davası niteliğindedir ve bu davalara bakma görevi idari yargı yerine aittir. 6100 sayılı HMK.114 maddesinde de yargı yolu dava şartları arasında sayılmış olup dava şartlarının mevcudiyeti mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilecektir. Bu durumda; mahkemece davalı ... yönünden dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddedilmesi gerekirken esastan incelenmesi doğru değildir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.