Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/3790 K.2016/2524

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 13/07/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların eylemi sonucu Asayiş Şube Müdürlüğü hizmetlerinde kullanılan aracının hasar gördüğünü belirterek uğramış olduğu zararın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, davalıların ceza mahkemesinde yargılandığı ve ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği, davacıların soyut ve görgüye dayalı olmayan beyanları dışında davacıların uğramış olduğu zararın davalılar tarafından meydana getirildiğine yönelik herhangi bir delil bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde, mahkemenin gerekçesine esas aldığı Asliye Ceza Mahkemesi 2011/330 esas, 2013/35 karar sayılı dosyasının müştekilerinin farklı olduğu, sanıklarının bir kısmının bu dosya davalıları ile aynı olduğu, davalıların yargılanmış olduğu olayın müştekilerin evlerine sanıklar tarafından zarar verildiği iddiasına dayandığı anlaşılmış olup, davacı kuruma ait aracın zarar görmesi olayı ile ilgili olmadığı anlaşılmıştır. Ayrıca dosya arasında dava konusu olay ile ilgili 05/01/2011 tarihli tutanak ve fezleke bulunmaktadır.

Bu durumda, dava konusu olay ile ilgili ceza davası açılıp açılmadığının araştırılarak, dosyada bulunan deliller ve tarafların dayandığı diğer delillerin birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.