Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/4026 K.2016/5647

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/10/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/11/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/04/2016 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı adına gelen olmadı, karşı taraftan davalı şirket yetkilisi .. ve vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız haciz ve muhafaza nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı şirketin üçüncü bir şirketten olan alacağını tahsil için başlattığı icra takibi sırasında 10/09/2008 tarihinde kendisine ait adreste haciz yapıldığını, kendisinin borçlu şirketi hiç tanımadığını beyan etmesine karşın 34 adet çorap örme makinesi ile bilgisayarların muhafaza altına alındığını, istihkak davası açtığını ve davayı kazandığını, 3 yıl 7 ay 11 gün sonra muhafaza altına alınan eşyaları geri alabildiğini, bu süre içinde müspet ve menfi zarara uğradığını iddia ederek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak .. TL maddi, .. TL manevi tazminat ödetilmesini istemiştir.

Davalı; davanın zamanaşımına uğradığını, istihkak davası sonucunda verilen kararın hukuka aykırı olduğunu ancak inkar tazminatı ödenmemesi biçimindeki bölümün doğru olduğunu, nitekim davacıya ait işyerinde yapılan haciz işlemi sırasında borçluya ait evrakın bulunduğunu, yine borçlu şirkete sattıkları iplik çuvallarının da haciz mahallinde olduğunu ayrıca borçlu şirket işçileri ile davacı şirket işçilerinin de aynı işçiler olduklarını, davacı ile borçlunun muvazaalı işler yaptıklarını, haczin yapılmasında kusuru olmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davacının maddi ve manevi tazminat isteklerinin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalının alacaklı olduğu dava dışı .. isimli şirket aleyhinde takip başlattığı, 10/09/2008 günü borçlunun adresine haciz için gelindiği, adreste davacı şirketin faaliyette bulunduğunun görüldüğü, davacı şirketin borçluyu tanımadığını bildirdiği, ne var ki alacaklı vekilinin talebi üzerine yapılan evrak araştırmasında borçlu şirkete ait .. tarihli evrakın ele geçirildiği, yine davalının sattığı iplik çuvallarının da haciz mahallinde olduğunun görüldüğü, alacaklı vekilinin talebi üzerine 34 adet çorap örme makinesi ve bilgisayarların muhafaza altına alındığı anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından açılan istihkak davasında, mahkemece davacının istihkak iddia ettiği malları icra satışından satın aldığına ve kendisine ait olduğuna dair daha önce açtığı ve kazandığı istihkak davası olduğu belirlenerek aynı mallara ilişkin istihkak iddiasının anılan dava dosyası nedeniyle davacıya ait olduğu belirlenmiş bulunduğundan kabulüne karar verilmiş olup karar temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

İstihkak davasının kesinleşmesi üzerine davacı muhafaza edilen mallarını .. TL nakliye ücreti ödeyerek 18/04/2012 tarihinde geri teslim almıştır.

Mahkemece, haciz edilen makineler nedeniyle davacının yoksun kaldığı kar ile makinelerin yeniden çalışır hale getirilebilmesi için gerekli bakım-onarım ve montaj ücreti hesaplattırılmış ve hüküm altına alınmış ise de, haciz tutanağında makineler ile birlikte haciz ve muhafaza edildiği anlaşılan bilgisayarlar nedeniyle zarar hesaplanmadığı gibi malların geri teslim alınması sırasında ödenen nakliye ücretinin de maddi zarar olarak kabulü ile hesaba dahil edilmemiş olması doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. 3- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) 10/09/2008 günü yapılan haciz işleminden önce davacı şirket borçluyu tanımadığını, hiçbir ilgisi olmadığını beyan etmiş olmasına karşın alacaklı vekilinin talebi üzerine iş yerinde yapılan aramada borçlu şirkete ait evrak bulunmuştur. Ayrıca davacının borçlu şirkete sattığı iplik çuvallarının da işyerinde görülmesi ile haciz ve muhafaza işlemi yapılmıştır.

Her ne kadar davalı alacaklı şirketin isteği ile haciz yapılmış ise de davacının işyerinde borçluya ait evrakın ve iplik çuvallarının bulunmasının açıklanamamış olması nedeniyle sonradan açılan istihkak davasının kazanılmış olmasına karşın haczin yapılması sırasında davacının da kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Nitekim istihkak davasında da davalı alacaklı şirket aleyhinde inkar tazminatına hükmedilmemiş olup haczin kasten zarar verme amacıyla yapılmamış olması, davacının borçlu şirkete ait evrakın ve iplik çuvallarının varlığını açıklayamaması nedenleri ile davacının manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru olmamış kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

b) Davacının işyerinde yapılan muhafaza işleminde yukarıda açıklanan nedenlerle bölüşük kusurlu olmasından dolayı 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 52. maddesi uyarınca hüküm altına alınan maddi tazminat tutarlarından uygun bir indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemiş olması da doğru olmamış kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.