Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/4377 K.2015/9571

Davacı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili Avukat Zeynel Bal tarafından, davalı F.. Ç.. aleyhine 10/10/2013 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya özürlü çocuğundan dolayı 2828 sayılı Yasa uyarınca 01/01/2008 tarihinde aylık bağlandığını, 27/02/2010 tarihinde davalının eşi, özürlü çocuğun babası İzzet Çamur'un vefat ettiğini, vefat sebebiyle kanunda geçen fert başına gelir sınırının ihlal edildiğini ve aylık bağlanması şartlarını kaybettiklerini, buna rağmen vefat olayının bildirilmemesi nedeniyle yersiz ödeme yapıldığı belirtilerek, yersiz ödenen tutarın iadesi talep edilmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Dosya kapsamından, davalının gelir bağlanırken herhangi bir yanıltıcı beyanının olmadığı anlaşılmaktadır. Gelirin bağlandığı tarihten vefat tarihine kadar kanundaki şartların taşındığı ortadadır.

Davalıya bağlanan gelir sosyal devlet ilkesi gereği bağlanmış olup sosyal devlet; ekonomik, sosyal, kültürel bakımdan, vatandaşın insanca yaşayabilmesi için gerekli olan tedbirleri alan, sosyal barış ve sosyal adaleti sağlamak amacıyla sosyal ve ekonomik hayata müdahaleyi gerekli gören devlettir. Sosyal devlet olmanın unsurlarından başlıcası, herkese insana yakışır asgari bir hayat düzeyi sağlamaya yönelik tedbir almadır.

Bu kapsamda dar gelirli olan davalıya % 80 oranında özürlü olan çocuğundan dolayı gelir bağlanmıştır. Aile bireylerinden babanın ölmesi üzerine, kalanların gelir oranlarının değiştiği, oluşan yeni gelir oranına göre kanundaki gelir bağlanması şartının yitirildiği ve bunun kendilerine bildirilmediğinden bahisle ölümden sonra yapılan ödemelerin yersiz olduğu vurgulanarak tahsili talep edilmiştir.

Anlatılanlar doğrultusunda, babanın vefatından sonra da davalı annenin özürlü çocuğa bakmaya devam ettiği ortadadır. Davacının değişen durumları kontrol ederek gerekli önlemleri alması gerekir. Mahkemece, yapılan ödemelerin sosyal devlet ilkesi uyarınca yapıldığı, babanın vefatının bildirilmemesi nedeniyle geri istenmesinin anılan ilkeye aykırı düşeceği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.