Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/4603 K.2016/2714

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 05/12/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 22/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat talebinin reddine ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan ... ile 07/07/2008 tarihinde evlendiklerini, başka bir vesileyle hastanede yapılan konrolde, davalının rahminin ve cinsel organının 2/3'ünün bulunmadığının anlaşıldığını, bu durumu kendisinden saklayan davalıların zarar görmesine neden olduklarını belirterek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının açtığı boşanma davası sonucu tarafların boşanmasına karar verildiği, hükmün 12/07/2012 tarihinde kesinleştiği, boşanma davasında davacının maddi ve manevi tazminat talebi olmadığı anlaşılmaktadır.

Boşanma davasında, yukarıda anılan ve boşanma davasını açmaya neden olan olaydan dolayı maddi ve manevi tazminat talep etmeyen davacının, ayrı bir dava ile asliye hukuk mahkemesinden maddi ve manevi tazminat talep etmesi dosyadaki belge ve bilgiler de nazara alındığında hakkını aramak değil sırf karşı tarafı müşkül duruma sokmak saikiyle hareket etmek isteğinden kaynaklandığı kanaatine varılmıştır. Bir kişinin sırf karşı tarafa zarar vermek kastıyla hakkını kullanmasını hukuk düzeni korumaz. Bu sebeplerle, davacının davasının 4721 sayılı MK'nın 2. maddesindeki dürüst davranma düzenlemesine aykırı olduğunun kabulü gerekir. Şu durumda, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün, bu nedenle bozulması gerekmiştir.