Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/4779 K.2016/5651

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/09/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/12/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/04/2016 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine davacı vekili Avukat .. ile karşı taraftan davalı vekili Avukat .. geldiler.

Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ile 2000 yılında tanıştıklarını ve birlikte yaşamaya başladıklarını, 2004 yılında bir kız çocuklarının dünyaya geldiğini, 2005 yılında açtığı dava ile davalının babalığının hükmen tespitine karar verildiğini, davalının o tarihten sonra kendisi ve çocukları için düzenli para gönderdiğini ve çalışmasını istemediğini ancak 5 aydır hiçbir maddi yardımda bulunmadığını, davalının .. kuyumculuk işi ile uğraştığını lüks bir hayat yaşadığını, kendisine evlenme vaadini yerine getirmeyeceğini beyan ettiğini, ailesi ile görüştüğünü, çocuklarının .. testi sonucunu istediklerini, evlenmek düşüncesi ile .. testini de yaptırdığını, ancak evliliğin vuku bulmadığını, psikolojik travma yaşadığını beyanla uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacı ile 2000 yılında davacının .. çalıştığı .. tanıştıklarını, hiçbir zaman davacıya evlenme vaadinde bulunmadığını, bu yönde algılanacak davranışlar içinde de olmadığını, davacının tamamen kendi rızasıyla birlikteliği kabul ettiğini, davacının .. kendisinin ise .. yaşadığını ayda bir kez .. gittiğinde davacıyla görüştüklerini, birlikte yaşama durumunun söz konusu olmadığını, davacının dünyaya getirdiği çocuğun kendi çocuğu olduğunu öğrendikten sonra maddi ve manevi tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davacıya çocuğu ile birlikte oturmaları için bir ev satın aldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, tarafların mali ve sosyal durumları, hukuka aykırılığın meydana geliş şekli dikkate alınarak toplam .. TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmiştir.

TBK 49. maddesine göre, kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. Yine TBK 58. maddesinde "Şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini dava edebilir." Haksız fiile dayalı bir borcun doğabilmesi için, hukuka aykırı bir fiil bulunmalı, fiili işleyenin kusuru olmalı, sonuçta bir zarar doğmalı, zarar ile işlenen fiil arasında da uygun nedensellik bağı bulunması gerekir.

Somut olaya gelince, davalının davacıyla resmi nikahla evlenmeme biçimindeki davranışının manevi tazminatı gerektirip gerektirmeyeceğinin tartışılması gereklidir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden tarafların 2000 yılında tanıştıklarında her ikisinin de ergin olduğu, davacının nüfus kaydına göre o tarihte evli olmasına karşın 07/12/2001 tarihinde boşandığı, 13/09/2004 tarihinde .. isimli bir kız çocuğu dünyaya getirdiği, çocuğun babasının davalı olduğuna mahkeme hükmü ile karar verildiği, tarafların ve tanıkların beyanlarına göre davacının .. davalının ise .. yaşadığı, aynı çatı altında birlikte yaşama olgusunun gerçekleşmediği, tarafların karşılıklı rızaya dayalı olarak birliktelik kurdukları, esasen davalının davacıya evlenme vaadinde bulunduğuna yönelik dosya kapsamında ispata yarar bir delil bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda TBK 58. maddesine göre, davalının eylemi, davacının kişilik değerlerine saldırı oluşturacak nitelikte bir eylem olarak kabul edilemez. Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.