KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/5165 E., 2015/8640 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/03/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalının ormanlık alanda işgal ve faydalanma suçunu işlediğini, bu eylemi nedeniyle davalı hakkında ceza davası açıldığını belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.
Davalı, ceza davasının sonucunun beklenmesini isteyerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, ceza mahkemesi kararı dikkate alınarak istem kabul edilmiştir.
Dosya kapsamından; dava konusu olayla ilgili olarak açılan ceza davasında Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2007/124 esas sayılı dosyası ile görülmüş ve önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Ancak daha sonra hüküm açıklanmış ve davalı tarafından temyiz edilmiştir. Dosyanın halen kesinleşmediği anlaşılmaktadır.
6098 sayılı TBK 74. (818 BK 53) maddesi gereğince, kural olarak, ceza mahkemesince verilen beraat kararları hukuk hakimini bağlamaz ise de; verilecek mahkumiyet kararı ve belirlenen maddi olgular hukuk hakimi yönünden bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nazara alındığında, ceza dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/5165, K. 2015/8640, 25 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama