KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/5616 E., 2016/3942 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/07/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davalı tarafından çeşitli gazetelere verilen ilanlar ve beyanlar nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunulmuş; mahkemece, hukuka aykırılık benimsenmek suretiyle istem kısmen kabul edilmiştir.
Dosya kapsamından, dava dışı ilçe ve büyükşehir beledeyeleri tarafından imar uygulamaları yapıldığı; işlemlerden doğrudan etkilenen davalının idari yargı yoluna başvurduğu; konuyu, basın ve yayın organlarında dile getirdiği; davacıların ise, imar uygulamalarına konu yerlerde kat karşılığı inşaat sözleşmeleri ile yapım işlerini üstlenen durumunda bulundukları; yürütmeyi durdurma ve iptal istemlerinin idari yargı makamları tarafından kabul edildiği anlaşılmaktadır.
Davalı tarafından basına yansıtılan imar işlemlerinin hukuka aykırılığı yargı kararları ile saptanmıştır. Dava konusu ilan ve yorumlar görünür gerçeğe uygundur. Diğer yandan, kamusal boyutu bulunması nedeniyle düşünsel bağlılık da korunmuştur. Doğrudan zarar gören ve hak arama çabalarını dile getiren davalının eylemleri hukuka uygunluk sınırları içerisindedir. Şu durumda, davanın reddi gerekir. Mahkemece, kısmen kabul kararı verilmesi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/5616, K. 2016/3942, 28 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama