Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/5834 K.2015/7362

Davacı ... Bakanlığı'na izafeten ... Komutanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/08/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın Yargılama Giderinden Sorumluluk başlığını taşıyan 326. Maddesinde; “Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. ...” hükmü düzenlenmiştir.

Mahkemece, davacı tarafından yapılan yargılama giderleri ile ilgili olarak, hesaplanan yargılama giderinin “davalıdan alınıp davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulması gerekirken, sehven “davacıdan alınıp davalıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulması doğru değil ise de; belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.