KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/6831 E., 2016/5681 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/04/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalının .. yaptığı açıklamalar ve .. isimli internet sitesinde paylaşmış oluğu gerçeğe aykırı haber ve resimler ile kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu belirterek, manevi zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, dava konusu açıklama ve paylaşımların eleştiri mahiyetinde olduğu gerekçesiyle istem reddedilmiştir.
Dosya içeriğinden davalı hakkında .. soruşturma nolu hazırlık dosyasında düzenlenen iddianame ile .. esas sayılı dava dosyasında ceza davası açıldığı ve yargılamanın halen devam ettiği anlaşılmaktadır.
6098 sayılı .. 74. maddesi uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de hem ilmi, hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hakimini bağlayacağı kabul edilmektedir. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonuçlanıp kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/6831, K. 2016/5681, 27 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama