Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/6864 K.2015/8602

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/08/2010 gününde verilen dilekçe ile taksirle ölüme neden olmadan dolayı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından 24/02/2015 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, taksirle ölüme neden olmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat yönünden verilen karar kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz olunmuştur. Bu karara karşı davacılar vekili vekalet ücretleri yönünden tavzih isteminde bulunmuş, isteğin reddi kararını da davacılar temyiz etmiştir.

Mahkemece, davacıların maddi ve manevi tazminat isteklerinin kısmen kabulüne dair verilen ilk karar Dairemizin 15/04/2014 gün ve 2014/1995-2014/6306 esas karar sayılı ilamı ile davalının tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra “...davacılar desteğine verilen bölüşük kusur dışında kalan tüm kusurdan müşterek ve müteselsil ilişki gereği davalının sorumlu tutulması ve destek tazminatının asgari ücret üzerinden değil desteğin kamyon şoförü olması nedeni ile şoförler odasının bildirdiği 1450TL aylık gelir üzerinden hesap yapılması...” gerektiğinden karar bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak davacıların maddi tazminat isteklerinin kabulüne, manevi tazminat yönünden verilen karar kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece ilk karar ile hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminat tutarları üzerinden vekalet ücretine hükmedilmiştir. Kararın maddi tazminat yönünden bozulması üzerine yeniden hesaplanan maddi tazminat tutarı üzerinden ikinci kararda ayrıca vekalet ücretine de hükmedilmiştir.

Şu durumda, ikinci karar ile hüküm altına alınan avukatlık ücretinin bir bölümü ilk kararda kısmen kabul edilen maddi tazminat tutarı üzerinden hesaplanan avukatlık ücretinin ödetilmesi kararı ile mükerrer niteliktedir.

Ayrıca davalı yararına ilk kararda maddi tazminatın kısmen ret edilen bölümü için hükmedilen vekalet ücretinin de kararın bu yönden bozulması ve maddi tazminat isteğinin tümünün kabulüne karar verilmesi nedeni ile dayanağı kalmamış olduğundan bu bölümün de hükümden çıkartılması gerekmektedir. Anılan bu yanılgı bozmayı gerektirmekte ise de giderilmesi için yeniden yargılama yapılmasına gerek bulunmadığından HUMK 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.