Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/7140 K.2016/5982

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/04/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının 18/01/2012 tarihli Kayseri Olay Gazetesi'nde yapmış olduğu basın açıklamasında, "...Sanki kendisinin ihale ve makam kaygısı var. Daireyi nasıl boşaltırımda buraları kendi arkadaşlarıma ihale ile iş veririm derdi ile işçiye saldırmaya devam ediyor." şeklinde hakaret içeren ve gerçeğe aykırı beyanda bulunarak kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu ileri sürerek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davaya konu açıklamada eleştiri hakkı sınırları aşılarak davacının küçük düşürüldüğü, manevi varlığının zedelendiği gerekçesi ile istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu olay sebebiyle; davalı, davacıya karşı hakaret suçu işlediği gerekçesi ile yargılanmış ve hakkında, Kayseri 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/192 esas, 2012/1490 karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.” Bu nedenle açıklanması geri bırakılan mahkûmiyet hükmünün, TBK’nın 74. maddesi anlamında hukuk hâkimi yönünden bağlayıcılığı yoktur. Somut olayın oluşunu ve hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediğini hukuk hakimi kendisi takdir etmelidir.

Dosya içeriğinden; davacının...

Özel İdare genel sekreteri, davalının ise Kayseri Yol İş Sendikası 2 No'lu Şube genel sekreteri ve il özel idaresinde çalışan Yol İş Sendikası işçilerinin Sendikalar Kanunu uyarınca yasal temsilcisi olduğu, basın açıklamasının yapıldığı tarihlerde il özel idaresinde çalışan bir kısım işçilerin ihtiyaç fazlası olduğu gerekçesiyle işten çıkarıldığı, bir kısım işçilerin de başka kurumlara gönderildiği, daha önce bu işçilerin yaptığı işler konusunda taşeron firmalardan hizmet alımı için ihale yapılması üzerine davalı tarafından dava konusu basın açıklamasının yapıldığı,

her iki tarafın da mevki ve konumları dikkate alındığında ve açıklama bir bütün olarak değerlendirildiğinde eleştiri sınırlarının aşılmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, çatışan yararlar dengesinin davacı yararına bozulmadığı, davalı yönünden hukuka uygunluk nedenlerinin bulunduğu ve davacının kişilik haklarının saldırıya uğramadığı benimsenmelidir.

Yerel mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek davacının manevi tazminata yönelik isteminin reddi yerine, kabulü doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.