Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/7311 K.2015/11764

Davacı H.. A.. vekili Avukat Nazmi tarafından, davalı B.. A.. aleyhine 23/05/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/12/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 20/10/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil H..

A.. geldi, karşı taraftan davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyizine gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, zamanaşımı nedeniyle ve esastan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Zamanaşımı def’i, bir hakkın ileri sürülebilmesine engel olgulardandır. Bu nedenle ön sorun olarak çözümlenmesi; varlığının kabulü halinde de, işin esası hakkında karar verilmemesi gerekir. (HMK m. 163, m.164, m.142). Mahkemece, davanın hem zamanaşımı ve hem de esası yönünden reddine karar verilmesi; usule ilişkin açık çelişki niteliğinde ise de, bozma nedeni olarak görülmediğinden eleştirilmekle yetinilmiştir.

Davacı, davalı ile 1993 yılından 2001 yılına kadar gayri resmi olarak birlikte yaşadıklarını, bu süre içerisinde davalının verdiği hiçbir vaadi yerine getirmediğini, kötü muamelede bulunduğunu,1999 yılında bir çocukları olduğunu, 2011 yılında bu çocuğun kendisinden olmadığını iddia ederek dava açıp DNA testi yaptırdığını, maddi ve manevi zarar gördüğünü beyan ederek tazminat isteminde bulunmuştur.

Dava konusu bir kısım istekler zamanaşımına uğramış ise de, manevi tazminat istemine neden olarak Antalya 1.Aile Mahkemesinin 2011/1243 esas 2012/560 karar sayılı nesebin tespiti davasıda gösterilmiştir. Bu dava 19/09/2012 tarihinde kesinleşmiştir. Dolayısı ile davacı bu istem yönündeki zararı bu tarihte öğrenmiştir. TBK 72. maddesine göre, tazminat istemi, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrar. Bu süre de, dava tarihi itibariyle geçmemiş bulunduğuna göre, mahkemece davacının bu kalem tazminat istemi yönünden işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.