Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/7753 K.2015/8761

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 21/11/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılardan ... yönünden kabulüne, diğer davalı ... yönünden reddine dair verilen 17/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, 2330 sayılı Yasadan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., davalıların etkili eylemi sonucu görev esnasında yaralanan dava dışı polis memuruna 14/06/2012 tarihinde ödediği tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faiz ile rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılardan ...’ın etkili eylemi nedeniyle polis memurunun yaralandığı, davalılardan ...’in darp eylemi bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın kabulüne, davalı ... yönünden ise reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, kabul edilen miktar üzerinden dava tarihi itibariyle faize karar verildiği anlaşılmaktadır. Davanın rücuen tazminat davası olması dikkate alınarak ödeme tarihinden itibaren yasal faize karar verilmesi gerekirken dava tarihinden yasal faize karar verilmiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.