Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/786 K.2015/3891

Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 17/01/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, 2330 sayılı Kanun gereğince rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece her iki davalı yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın Dairemizce "Davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi ve davalı ...'na reddedilen kısım yönünden vekalet ücreti verilmesi" gerekçesi ile bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyularak "1- Davalı ... yönünden davanın reddine, 2-10/04/2013 tarihli mahkememizin ... yönünden vermiş olduğu karar Yargıtay Hukuk Dairesi tarafından yerinde görüldüğünden bu karar hükmü gereğince 2.567,60 TL tazminatın ödeme tarihi olan 15/08/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'ndan alınarak davacı kuruma ödenmesine" şeklinde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, davalı ... yönünden yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre davacı yararına da kabul edilen miktar üzerinden vekalet ücreti takdir edilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden karar verilmesi bozmayı gerektirse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 438. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.