Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/8436 K.2015/9484

Davacı T. Yapı Malzemeleri İnş. Müş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat Özkan tarafından, davalı A.. B.. aleyhine 23/07/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 26/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece husumet yokluğu nedeniyle dava reddedilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, hakkında başlatılan icra takibi sonucunda haczedilen malların teslim edildiği dava dışı yedieminin depodaki eşya ile birlikte kaybolması nedeniyle zarara uğradığını belirtmiş; yedieminin, davalının denetim ve gözetimi altında faaliyet göstermesi gerektiği iddiası ile İcra ve İflas Kanunu’nun 5. maddesi gereğince zararının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın yediemine karşı açılması gerektiğini belirtmiş, esası yönünden de davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, görevini kötüye kullanarak hacizli malı kaybeden dava dışı yedieminin sorumlu olması gerekirken, yediemine başvurulmadan doğrudan A.. B..'na başvurulmuş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 5. maddesi “İcra ve İflas Dairesi görevlilerinin kusurlarından doğan tazminat davaları, ancak idare aleyhine açılabilir. Devletin, zararın meydana gelmesinde kusuru bulunan görevlilere rücu hakkı saklıdır. Bu davalara adliye mahkemelerinde bakılır.” biçiminde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre, İcra ve İflas Dairesi görevlisinin görevini yaparken yapmış olduğu işlemler nedeniyle zarara uğradığını iddia edenler, zararlarının giderilmesi için idareye tazminat davası açabileceklerdir.

Dosya içeriğinden; davacının İcra Dairesi görevlisinin işlemi nedeniyle zarara uğradığını iddia ettiği, İİK'nın 5. maddesi kapsamında T.C. A.. B..’na karşı dava açtığı anlaşılmaktadır. Yedieminin kusurlu olması iddiası İİK'nın 5. maddesi kapsamında T.C. A.. B.. aleyhine dava açılmasına engel olmadığı gibi, böyle bir davanın ön şartı da değildir. Şu halde işin esasına girilerek yapılacak incelemeyle varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın husumet nedeniyle reddedilmiş olması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.