KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/8601 E., 2016/10937 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Kasım 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 30/04/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalıların kendisini kaçırdıklarını, bu sırada darp ettiklerini, üzerinde bulunan ziynet eşyalarını aldıklarını, cinsel tacizde bulunduklarını belirterek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.
Davalılar, ileri sürülen vakaların gerçeği yansıtmadığını iddia ederek, istemin reddi gerektiğini savunmuşlardır.
Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden; davalılar hakkında .. esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı ve derdest olduğu anlaşılmaktadır.
6098 sayılı TBK'nın 74. maddesi (818 sayılı BK'nın 53. maddesi) uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de hem ilmi, hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hakimini bağlayacağı kabul edilmektedir. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonuçlanıp kesinleşmesi beklenmeli ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/8601, K. 2016/10937, 8 Kasım 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama