Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/9070 K.2015/10162

Davacı S.. B.. vekili Avukat Sami ve diğeri tarafından, davalı G.. G.. aleyhine 19/12/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararları gerekçeli olmalıdır. (Anayasa m.141/3) Kararın gerekçe bölümünde; iddiaların ve savunmaların özeti, çekişmeli ve çekişmesiz noktalar ile ret ve üstün tutulma nedenleri; sabit görülen olgulardan çıkarılan sonuçlar ile hukuki nedenin gösterilmesi gerekir (HMK m.297/1.c). Bu bakımdan gerekçe, mahkemenin benimsediği olgular ile hüküm bölümü arasındaki yasal bağ niteliğindedir.

Dava, davalının davacının eşi ile duygusal ilişki içerisine girerek davacının aile bütünlüğüne saldırdığı, kişisel haklarını ihlal ettiği iddiasıyla açılmış olup mahkemece, görülüp sonuçlandırılmış ödünç para verme ilişkisinden kaynaklı başka bir davanın kararı gerekçe olarak alınmıştır. Dolayısıyla mahkemenin karar gerekçesi eldeki dava ile ilgili değildir. Şu halde; karar, gerekçesi itibariyle Yasa'nın yukarıda açıklanan hükümlerine uygun düşmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.