Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/9308 K.2015/9685

Davacı O.. M.. vekili Avukat Gamze tarafından, davalılar Ç.. Ö.. ve diğeri aleyhine 03/11/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, Orman Kanunu'na muhalefet nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 297/2. maddesi uyarınca; hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bu yön, kamu düzenine ilişkindir.

Dava dilekçesinde tazminatın davalılar Ç.. Ö.. ve T.. Ö..'den tahsili talep edilmiş, ancak müştereken ve müteselsilen tahsil isteminde bulunulmamıştır. Mahkemece, karar başlığında her iki davalının adına yer verilmiş olmasına karşın, hüküm fıkrasında; dava tek davalıya yöneltilmiş gibi “davalıdan alınarak” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, HMK'nın 297. maddesinde gösterilen kurallar gözetilmeksizin ve infazda tereddüt oluşacak şekilde hüküm tesis edilmesi doğru değildir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının HUMK'un 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.