KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2015/9318 E., 2017/3790 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Haziran 2017
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/04//2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava İcra ve İflas Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca uğranılan zararın davalıdan tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, dava dilekçesinde hükmedilecek tazminata, davaya konu ve haczedilen malların yediemine teslim tarihinden itibaren faiz isteminde bulunmuştur. Dava, haksız eylem nedeni ile davalının İcra ve İflas Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında sorumluluğuna ilişkin olup, faize haksız eylemin oluştuğu tarihten itibaren hükmedilmesi gerekir. Mahkemece faize dava tarihinden itibaren hükmedilmiştir. Davacının da talebi dikkate alınarak davaya konu zararın belirlendiği ve teslim tarihi olan 17/01/2006 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiştir. Ancak, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; hükmün, HUMK’un 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2015/9318, K. 2017/3790, 7 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama