Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/9357 K.2017/2647

Davacı Orman Genel Müdürlüğüne izafeten Orman İşletme Müdürlüğü tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 12/12/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...’nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı ...’nın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; orman yangını nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...’ya ait arazide yangın çıktığını, davacının yangını söndürmek için söndürme işçileri, helikopter, arazöz kullandığını ve yangının söndürüldüğünü, yangının çıkmasına davalıların sebep olduğunu belirterek, yaptığı yangın söndürme masraflarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılardan ... cevabında, yanan alanın ormanla ilgisinin bulunmadığını, alanın çevresinin asfalt ve toprak yollarla çevrili olup yangının büyüyüp çok uzaktaki orman alanına bulaşması ihtimalinin olmadığını, yangından sadece arsa sahibi olması nedeniyle sorumlu tutulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı ... ise, usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı idarenin yangın nedeniyle oluşan zararından, davalıların müteselsil olarak sorumlu oldukları kabul edilerek, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacının yangın söndürmede 1 teknik eleman, 20 yangın işçisi, 1 memur ve 10 mükellefin katılımıyla yangının söndürüldüğü ve mahkemece herhangi bir araştırma yapılmadan anılan görevlilere ödenen ücrete de yangın söndürme giderleri içinde kabul edilerek hükmedildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, davacının yangın söndürmede görev aldığını belirttiği yangın işçisi ve diğer görevlilerine sabit ücretleri dışında bir ödeme

yapılıp yapılmadığının araştırılması, sabit ücretleri dışında bir ücret ödemesi var ise, mahkemece bunun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmeden eksik inceleme sonucu karar verilmesi doğru olmadığından bozmayı gerektirmiştir.

3- Helikopter giderine yönelik temyiz itirazına gelince; dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacı idarenin davaya konu olan yangını 2 helikopterin katılımı ile söndürdüğü anlaşılmaktadır. Ne var ki davacı idare tarafından helikopter kullanımına ilişkin ücretin ne şekilde belirlendiği ve ödendiğine yönelik herhangi bir bilgi sunulmamıştır.

Davacı idare ile helikopter sahipleri arasında kiralama sözleşmesi yapılıp yapılmadığı, kiralama sözleşmesi var ise sözleşmenin süresi ve fiilen kullanım durumunun ücret ödenmesine etkisi araştırılmadan tüm masrafın davalılardan ödetilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece anılan hususlarda araştırma yapılarak gerek görüldüğü takdirde bilirkişi görüşüne de başvurularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.