Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/9630 K.2015/10419

Davacı-karşı davalı A..Ö.. vekili Avukat H..M..tarafından, davalı-karşı davacı S.. A..ve diğeri aleyhine 02/07/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl dava kesinleşmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı- karşı davalının tüm; davalı- karşı davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı- karşı davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; karşı dava kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece karşı davanın kısmen kabulüne, asıl dava kesinleşmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece, karşı davaya ilişkin hüküm bölümünde davalı- karşı davacıların iki kişi olması gözardı edilmiş ve bu şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan HMUK' un 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.