Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/9841 K.2016/11013

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 05/06/2014 gününde verilen dilekçe ile hakaret nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hakaret eylemine dayalı manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, olay tarihinde köy kahvehanesinde, davalılardan yeğeni ... ve dava dışı oğlu .. tartıştığını, tartışmanın kavgaya dönüştüğünü, davalılardan ...’nın evinin önüne gittiğinde kavganın burada da devam ettiğini, davalıların tamamının kendisine yönelik hakaretlerde bulunduğunu, kişilik haklarına yönelik bu saldırı nedeniyle manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar, haksız ve yersiz davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, eylemler sabit görülerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde her bir davalıdan ayrı ayrı .. TL toplam .. TL manevi tazminata hükmedilmesini istediği ve ayrıca her bir davalının fiilerinin de ayrı olması gözetildiğinde, talebe uygun şekilde her bir davalı için ayrı ayrı tazminat sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, hükmedilen manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi doğru olmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir.