Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/9920 K.2015/10252

Davacı A.. S.. tarafından, davalı A.. Ö.. aleyhine 10/09/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle açılan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, mahkeme kararına rağmen, davalının müşterek çocuklarını müvekkili davacı babadan kaçırdığını, görüşmesine imkan vermediğini, yaşanan bu olaylar nedeniyle müvekkilinin büyük üzüntü ve elem duyduğunu beyanla, 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının doğru olmadığını, o tarihte müvekkilinin yazlıkta olması nedeniyle görüşmenin gerçekleşemediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabülüne dair 04/03/2014 tarihinde verilen karar, Dairemizin 08/05/2014 gün, 2014/5485 esas, 2014/7448 karar sayılı ilamı ile, davalının, müşterek çocuk ile davacıyı görüştürmeme kastı bulunmadığı, davanın reddine karar verilmesi gerekçesi ile bozulmuş ise de Dairemizin bozma ilamının maddi hataya dayandığı anlaşıldığından bozma kararı kaldırılarak yeniden inceleme yapılmıştır.

Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden Ankara 5 Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/55-1184 e-k sayılı dosyası ile dava konusu eylem nedeni ile davalının kesin olarak mahkumiyetine karar verildiği, ceza mahkemesinin mahkumiyet kararı ve maddi vakıalara yönelik belirlemesinin 6098 sayılı TBK'nın 74. maddesi (818 sayılı BK 53) uyarınca hukuk hakimini bağlayacağı gözetilerek davacı yararına uygun miktarda tazminata hükmedilmesi gerekirken maddi hataya dayalı bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.