Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/9945 K.2015/11210

Davacı T.. B.. vekili Avukat Hanifi tarafından, davalı H.. U.. aleyhine 04/11/2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 2090 Sayılı Tabi Afetlerden Zarar Gören Çiftçilere Yapılacak Yardımlar Hakkında Kanundan kaynaklanan yersiz ödemenin iadesi istemiyle yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından yapılan yersiz ödemenin iadesi istemiyle yapılan icra takibine itiraz edildiği ve takibin durduğunu beyanla itirazın iptali ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın zamanaşımı nedeniyle ve ayrıca esastan reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, zararın davacı tarafça davalının ticari kazancı olduğuna dair vergi dairesinden gelen yazı ile öğrenildiği, bu nedenle de zamanaşımı süresi dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İdare tarafından açılan bu nitelikte davalar için öngörülen zamanaşımı süresi bir yıldır. Zamanaşımı zarara uğrayanın zararı ve faili öğrendiği tarihten itibaren işlemeye başlar. Tüzel kişiler ve özellikle kamu kurumunda zamanaşımı, o kurumun dava açmaya emir vermeye yetkili makamının zararı öğrendiği tarihten başlar. Kurum tarafından zararın takip edilebilir aşamaya gelmesi ancak bu şekilde gerçekleşecektir.

Davaya konu olayda; ilgili bakanlıkça yürütülen soruşturma sonucunda, 07/12/2009 tarih ve TEF 29.000.701.01/29-173 sayılı makam oluru ile yersiz ödemelerin davalı ve aynı durumdaki diğer şahıslardan tahsili hakkında yasal işlemlerin başlatılmasına izin verilmiştir.

Şu halde; zamanaşımı başlangıcının bakanlık "olur" tarihi olarak esas alınması gerektiğinden dava tarihi itibariyle bir yıllık zamanaşımı süresi henüz dolmamıştur. Davanın esastan incelenmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.