Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/10463 K.2018/6805

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/11/2013 gününde verilen dilekçe ile Orman Kanunu'na muhalefet nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/04/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, taksirle orman yangını nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare; görev sınırları içerisinde kalan orman alanında yangın çıktığını, yangının çıkmasına davalının sebep olduğunu ve ceza mahkemesinde taksirle orman yangınına sebep olmak suçundan yargılanarak mahkum edildiğini beyan ederek, orman tazminat raporu ile belirlenen maddi zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yangına davalının kusuru ile sebep olduğu gerekçesi ile alınan bilirkişi raporu benimsenerek, idarenin yangın söndürmede kullandığı arazöz gideri, iaşe gideri ve akaryakıt giderine hükmedilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde. Mahkemece alınan 04/11/2014 tarihli, yüksek orman mühendisi raporuna göre, dava konusu orman yangınının örtü yangını şeklinde olduğu, hayatını kaybeden orman ağaçlarının bulunmadığı, canlı varlık sayısında azalma veya toprakta yaşayan mikro organizma üzerinde olumsuz etkisinin bulunmadığı, bu nedenle talep edilen ağaçlandırma giderinin usul ve yasaya uygun olmadığı belirlenmiştir.

Fakat Orman idaresi tarafından düzenlenen yangın hasarat raporunda, yangın söndürme işinde kullanılan araçlara ait akaryakıt gideri, arazöz gideri ve yangının söndürülmesine katılanların iaşe giderinden oluşan idare zararı tespit edilmiştir. Böylece Mahkemece hüküm altına alınan tazminat miktarının, orman yangınına müdahale eden işçilerin erzak, su ve sigara giderinden oluşan iaşe giderini de kapsadığı anlaşılmıştır.

Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında kural olarak gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil sebebiyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir. Zarar görenin zararı giderebilmek için kendi çalıştırdığı işçilerinin iaşesine ödediği ücretler haksız fiil meydana gelmemiş olsa dahi ödenmesi gereken bir gider olup, bunların zarar ile ilgisi bulunmamaktadır.

Şu halde; mahkemece yangının söndürülmesine katılanların iaşe giderine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulmasını gerektirmiştir.