Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2016/1098 K.2018/5113

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 14/03/2011 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/10/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/06/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı asıl ... geldiler.

Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten yaralama nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; taraflar arasında önceye dayalı husumet olduğunu olay tarihinde davalıların davacıyı darp ettiklerini ve sağ kolunun kırıldığını, kolunun kırılması sonucu olay tarihinden itibaren çalışamadığını ayrıca meslekte kazanma gücü kaybı oluştuğunu, davalıların hiçbir destekte bulunmadığını, tedavisinin halen devam ettiğini belirterek 30.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Cevaba cevap dilekçesinde ise; 30.000,00TL'nin ne kadarının maddi, ne kadarının manevi tazminat olduğunu ve hangi davalıdan ne kadar tazminat talep edildiğini ayrıca belirtmiştir.

Davalılar vekili; davalılara ait iş yerinde iken davacının aniden gelerek davalılardan ...'ya tehdit ve hakarette bulunması üzerine olayın büyümemesi için caddeye çıktıklarını ancak, davacının, ...'ya yumruk atmak suretiyle darp ettiğini, davalı ...'un kendisini korumak istediğini, ardından kardeşi diğer davalı ... ile bir kısım esnafın araya girdiğini, davacının ...'nın iyi niyetinden faydalanarak kendi çıkarına maddi yarar sağlamaya çalıştığını, davacının iş ve güçten kaybının söz konusu olmadığını, bir zararı bulunmadığını, kavgada basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif yaralandığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükmedilen maddi ve manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesinde hâkimin, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olduğu ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği düzenlenmiştir. HMK'nun 297. maddesi uyarınca da hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekmekte olup bu yön, kamu düzenine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının 25/10/2011 tarihli cevaba cevap dilekçesinde, davalılardan ayrı ayrı ne kadar maddi ve manevi tazminat talebi olduğunu belirleyerek öncelikle her bir davacıdan ayrı ayrı tazminat talebi yönündeki iradesini ortaya koyduğu, ayrıca manevi tazminat talebini de ...'dan 3.000,00 TL, ...'dan ise 7.000,00 TL olarak açıkladığı anlaşılmaktadır.

Şu halde mahkemece, yukarıda açıklanan bu yasal düzenleme ve kanunun emredici hükümleri ile davacının cevaba cevap dilekçesindeki açıklamaları gözetilmeksizin, hüküm kısmında hesaplanan maddi ve manevi tazminatın tamamından davalıların aynı miktar ve oranda sorumlu kabul edilerek tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.